Świetlica jest miejscem, które przez kilka godzin dziennie ma dziecku – najczęściej w młodszym wieku szkolnym – zastąpić dom. Staram się stworzyć w świetlicy atmosferę zbliżoną do atmosfery rodzinnego domu, aby dziecko czuło się bezpiecznie, znalazło chwilę pożądanego spokoju, odrobinę indywidualnego zainteresowania.

Oddziaływanie wychowawcze świetlicy może być głębsze i szersze niż uzyskane w toku normalnych zajęć szkolnych. Może to nastąpić z powodu większej rozpiętości form, realizowanych na bardziej naturalnym podłożu, a nie w specjalnych warunkach, jak to ma miejsce w czasie lekcji. Dzieci w świetlicy mają znacznie większą swobodę działania niż w szkole, mają również większe pole do wykazania samodzielności i inicjatywy.

Atmosfera świetlicy i warunki mojej współpracy z dziećmi stwarzają między nami silną więź, wzajemne zaufanie, sympatię, nawet przyjaźń, ułatwiające porozumiewanie się. Żadna nauka, żadna czytanka czy lekcja o najbardziej wychowawczych tendencjach nie przyniesie w części tych rezultatów.

Atrakcyjność form i treści świetlicowych wyklucza jakikolwiek przymus, nadaje zajęciom charakter dobrowolności i wynikającej z tego swobody i normalności.

Nasza świetlica gromadzi bardzo dużą liczbę dzieci na codziennych zajęciach. Od wielu lat sprawdza się system premiowania plusem udziału w  zajęciach  pięknie wykonanej pracy, a nawet pracy społecznie-użytecznej.  Po zebraniu pięciu plusów uczeń otrzymuje nagrodę, którą sam wybiera sobie z „czarodziejskiego pudełka”. Nagrodami tymi są zabawki, książki i artykuły plastyczne przynoszone przez dzieci z domu. W czerwcu rekordzista, czyli zdobywca największej liczby plusów, otrzymuje nagrodę i dyplom, wręczane przez panią dyrektor na uroczystym apelu.

System ten bardzo mobilizuje dzieci. Zdarza się, że w zajęciach uczestniczy ponad czterdziestu uczniów.

Świetlica to zdecydowanie miejsce, gdzie każde dziecko znajdzie coś

dla siebie.

Zapraszam!

Aurelia Rożniatowska

RAMOWY ROZKŁAD ZAJĘĆ W ŚWIETLICY SZKOLNEJ